مرجعیت عالی شیعه: پیچیده تر شدن بحران راه را برای افزایش دخالت های خارجی هموار می کند
مرجعیت عالی شیعه در خطبه های نمازجمعه به تحولات اخیر در عراق واکنش نشان داد.
![احمد الصافی](https://mdeast.news/wp-content/uploads/2019/08/5c0120d097058_380734478-780x405.jpg)
میدل ایست نیوز: مرجعیت عالی شیعه در خطبه های نمازجمعه به تحولات اخیر در عراق واکنش نشان داد.
این بیانیه که «سید احمد الصافی» در خطبه دوم نماز جمعه کربلای معلی آن را قرائت کرد بدین شرح است:
در زمانه دشواری ها و گرفتاری ها نیاز به همکاری و همبستگی شدت می گیرد و این فقط وقتی به دست می آید که همه گروه ها دست کم از بخشی از منافع شخصی خود فاصله بگیرند و منافع جمعی را اولویت بخشند.
تعامل به روش چیره جویی ازجانب گروه های مختلفی که هر یک بخشی از قدرت و نفوذ و امکانات را دارد و تلاش هر کدام از آنها به تحمیل دیدگاه خود بر دیگر باعث می شود که بحران تحکیم و حل آن ناممکن شود و در نتیجه همه از آن زیان ببینند و بیشترین زیان از آن عراق و عموم مردمی باشد که این نزاع های داخلی و خارجی ربطی به آنها ندارد و در حدی که به امنیت و ثبات و استقلال کشورشان و تأمین آینده آزاد و باکرامت برای ایشان و فرزندانشان مربوط می شود برایشان اهمیت دارد.
تعرضات خطرناک اخیر و نقض مکرر حاکمیت ارضی عراق در کنار ضعف آشکار دستگاه هایی که مسئول حمایت از کشور و ملت هستند و ناتوانی آنها در جلوگیری از این تعرضات و حملات بخشی از پیامدهای بحران کنونی است و همه باید به این فکر کنند که چنین رفتارهایی به کجا می انجامد اگر کسانی بخواهند با پافشاری بر مواضع خود و خودداری از انعطاف نقطه پایانی بر آن ننهند. بی تردید این همه به پیچیده تر شدن مشکل در همه ابعاد امنیتی و سیاسی و اقتصادی و اجتماعی خواهد انجامید و راه را برای دیگران هموار می کند تا بیشتر در امور کشور دخالت کنند و از فرصت برای تحقق مطامع خویش بهره بگیرند.
احساس مسئولیت ملی از جانب همگان و تبدیل این احساس به مواضع روشن، در حل این بحران مؤثر خواهد بود و این مواضع به معنای پاسخ گویی به لوازم اصلاح براساس نقشه راهی است که مکررا درباره آن سخن گفته شده می تواند راه درست خروج از بحران باشد، البته اگر بنا باشد که این بحران بعد از این همه فداکاری های بزرگ فرزندان ملت در جبهه ها و عرصه های گوناگون به نتیجه ای مورد قبول بینجامد.
بس است رنج هایی که این ملت از جنگ ها و سختی ها در عرصه های گوناگون در چند دهه در سایه رژیم های گذشته و نظام کنونی تحمل کرده است، لازم است که همه اطراف مربوطه به سطح مسئولیت ملی ارتقا یابند و فرصت رسیدن به نگاهی جامع برای آینده این ملت را از دست ندهند. نگاه جامعی که در آن آرزوهای پدران که تا امروز برای فرزندان محقق نشده عملی شود، یعنی عراق سرور خویش باشد، فرزندانش بر آن حکمفرما باشند و بیگانگان در تصمیم گیری های آن نقش نداشته باشند، حکومت در آن مبتنی بر اراده ملت باشد، و حکومتی شایسته و درخور باشد که به همه شهروندانش با همه اختلافات قومی و مذهبی شان خدمت کند و معیشت کریمانه و حیاتی قرین خوشبختی در عزت و امنیت برای آنها فراهم آورد. آیا چنین چیزی برای چنین کشوری با چنین امکانات عظیم و نخبگان بزرگی چیز زیادی است؟ از خداوند می خواهیم که به همه توفیق گام بر داشتن در این مسیر را بدهد.