میدل ایست نیوز: لبنان باید به گزارش صادره در 10 ژوئن که کمیته پژوهش های حزب جمهوری خواه در کنگره منتشر و در آن درباره مسائل سیاست خارجی توصیه های مطرح کرده توجه جدی کند.
می دانیم که این کمیته شامل گروه های نمایندگان محافظه کار امریکایی است و آنچه درباره خاورمیانه و لبنان می نویسد باید مورد توجه جدی باشد.
یکی از اصلی ترین محورهای این گزارش توصیه هایی برای کنترل نفوذ ایران در منطقه از راه «حداکثر تحریم های ممکن» علیه تهران است. اما آنچه در این میان تازگی دارد پیوند زدن این تلاش ها به لبنان است.
در این گزارش دو جا پای لبنان به میان کشیده شده است:
نخست توقف کمک های امنیتی امریکا به ارتش لبنان به علت آنچه سلطه حزب الله بر حکومت لبنان خوانده می شود و دیگری «تصویب قانونی برای ممنوعیت ارسال اموال مالیات دهندگان در صندوق بین المللی پول برای نجات لبنان»، چون ارسال چنین کمکی به گفته این گزارش به لبنان «به معنای کمک به حزب الله خواهد بود در حالی که معترضان لبنان خواستار پایان فساد و ایستادن در برابر سلطه حزب الله هستند».
دوم اینکه از دولت امریکا خواسته شده که با همه کسانی که با حزب الله همکاری می کنند و با آن ائتلاف دارند برخورد کند و در آن نام دو شخصیت مهم سیاسی در لبنان یعنی «جبران باسیل»، داماد رئیس جمهور لبنان، و «نبیه بری»، رئیس مجلس لبنان آورده شده است.
معلوم نیست این پیشنهادها جه سرانجامی داشته باشد، چون اکثریت مجلس نمایندگان امریکا دست دموکرات هاست و انتخابات هم در پیش است. ضمن اینکه درون دولت امریکا وزیر خارجه مخالف تعلیق کمک ها به لبنان است.
اما یک واقعیت مهم هست که نباید از نظر دور داشت و آن اینکه این توصیه ها تا حد زیادی با رویکرد اسرائیل به تحولات لبنان هماهنگ است.
ضمن اینکه مقامات اسرائیلی ای که در این گزارش به حرف هایشان استناد شده معتقدند (و در این باره حق هم دارند) که زرادخانه موشکی حزب الله تهدیدی استراتژیک برای اسرائیل است.
اینان همان نگاه «اویگدور لیبرمن»، وزیر دفاع اسبق اسرائیل را پیش گرفته اند که می گوید لبنان برابر با حزب الله است و برای همین امریکا جز با تضعیف لبنان نمی تواند حزب الله را از کار بیندازد.
جالب است که در این گزارش به اظهارات یک پژوهشگر لبنانی ـ امریکایی استناد شده که گفته ثبات لبنان به معنای تثبیت قدرت ایران در این کشور است و این به نفع ایالات متحده نخواهد بود.
در این میان بی تردید بخشی از مسئولیت متوجه سیاستمداران لبنانی است که برای رسیدن به قدرت از ابزار حزب الله استفاده کردند و حزب الله را در صحنه سیاسی لبنان پیش آوردند بدون آنکه متوجه پیامدهای چنین اقدامی باشند.
جلوگیری از کمک صندوق بین المللی پول به لبنان نتیجه ای کمتر از ویرانی اجتماعی و سیاسی لبنان نخواهد داشت، چون دیگر بر همه معلوم شده که لبنان ارز لازم برای واردات کالاهای اساسی مانند مواد غذایی و بهداشتی و سوخت را ندارد و این یعنی که اوضاع در لبنان بدتر از بد خواهد شد. به خصوص که قانون قیصر هم در پیش است و تنها ممر درآمدهای صادراتی لبنان را خواهد بست.
سناریوی بدتر آن است که برخی نظریه ها را در نظر بیاوریم که راه تضعیف حزب الله را جنگ داخلی در لبنان می دانند. اگر مقامات امریکا سراغ چنین گزینه غیر اخلاقی و غیر انسانی بروند باید خودشان را برای ایجاد یک دولت ناکام دیگر در خاورمیانه آماده کنند که بی تردید پیامدهای منفی بسیاری برای غرب خواهد داشت.
دولت لبنان باید شایستگی خود را اینجا نشان دهد و دستگاه دیپلماسی خود را به تحرک برای تبیین این پیامدهای منفی به تصمیم گیرندگان غربی وادارد و به آنها به بفهماند که تحریم جمعی لبنان باعث تقویت پایگاه حزب الله خواهد شد.
یک ویژگی مردم لبنان آن است که مشکلات را فقط پس از آنکه بر سرشان می ریزد می بینند. درست است که توصیه های کمیته جمهوری خواه هنوز به سیاست رسمی دولت تبدیل نشده اما راه خود را به سوی حزب حاکم در امریکا باز کرده است.
برای همین دولت لبنان باید با جدیت و فوریت برای جلوگیری از ویران شدن لبنان وارد فعالیت دیپلماتیک در واشنگتن شود و هرچه سریع تر با صندوق بین المللی پول به توافق برسد پیش از آنکه درها به روی نجات کشور بسته شود.
پاریس و برلین هم که از خطرات فروپاشی لبنان آگاه هستند باید به امریکا در این باره هشدار دهند و مانع از سوختن خشک و تر در مبارزه با نفوذ ایران در منطقه شوند.
