میدل ایست نیوز: اکونومیست در گزارشی تحلیلی نوشت: دونالد ترامپ با تناقضگویی و دستکاری حقایق، حتی هواداران خود را نیز در مورد هدف واقعی از رویارویی با ایران سردرگم کرده است.
به گزارش الجزیره، بر اساس این گزارش، اهداف ترامپ بین جلوگیری از سلاح هستهای، تغییر رفتار نظام و مجازات آن به خاطر قتل تظاهرات کنندگان، تخریب توان موشکی یا حتی سرنگونی کامل دائم در نوسان و تغییر است، بیآنکه راهبرد مشخصی برای هیچکدام داشته باشد.
این منبع نوشت: روشنترین هدف واشنگتن طی دو دهه اخیر، استفاده از اهرم «تهدید به زور» بوده است تا ایران را به سوی توافقی سوق دهد که بلندپروازیهای هستهایاش را مهار کند درست مانند همان اتفاقی که در اوج نبرد میان اسرائیل و ایران در ژوئن گذشته رخ داد و ترامپ دستور حملات هوایی به سه مورد از مهمترین تأسیسات هستهای ایران را صادر کرد.
اکونومیست در ادامه میافزاید: سایر اهداف احتمالی ترامپ شامل دستیابی به یک توافق جامع برای محدودسازی توان موشکی ایران و پایان دادن به حمایتهای این کشور از گروههای نیابتیاش در منطقه است اما ایران از گفتگو درباره این موضوعات سر باز میزند.
این مجله همچنین بعید دانست حکومت ایران تحت فشار تسلیم شود و تأکید کرد: تلاش برای سرنگونی آن، هدفی نامطمئن و همانند تجربه امریکا در عراق، سرشار از ریسک و خطر است.
این نشریه در ادامه به تناقض گویی مقامات امریکایی درباره برنامه هسته ای ایران اشاره کرد و نوشت: در حالی که استیو ویتکاف فرستاده دیپلماتیک ترامپ از فاصله اندک ایران با غنیسازی لازم برای بمب خبر داده است، ترامپ پیشتر گفته بود برنامه هستهای ایران کاملاً نابود شده است در حالی که هر دو ادعا نمیتواند درست باشد.
این مجله در ادامه به نتایج نظرسنجی ها اشاره و تاکید کرد: نظرسنجیها نشان میدهد تنها ۲۷ درصد امریکاییها از حمله نظامی حمایت میکنند و حتی حامیان جنبش «ماگا» از تلاش ترامپ برای ورود به جنگی که در کارزارهای انتخاباتی با آن مخالف بود، متعجب هستند.
اکونومیست در ادامه استدلال میکند: اگر روایت رئیسجمهور امریکا دقیق باشد، پس هیچ تهدید فوری و مبرمی وجود ندارد که یک لشکرکشی نظامی گسترده را توجیه کند و اگر «ویتکاف» راست گفته باشد، پس رئیسش دروغ میگوید و در نتیجه، یک حمله نظامی جدید بیهوده خواهد بود.
اکونومیست در نهایت به این جمعبندی میرسد که ترامپ اولین رئیس جمهور امریکا نیست که در تعیین یک هدف واقعبینانه در قبال ایران با دشواری روبروست چنانکه جورج بوشِ پسر (۲۰۰۱-۲۰۰۹) امیدوار بود حمله به عراق به کاهش نفوذ ایران و تضعیف نظام آن منجر شود، اما نتیجه دقیقاً برعکس شد و باراک اوباما (۲۰۰۸-۲۰۱۷) نیز به دنبال تثبیت روابط حسن همجواری میان ایران و متحدان منطقهای امریکا بود، اما این گزینه غالباً خشم آن متحدان را برانگیخت.
