آسیب به زیرساختهای انرژی در حیفا؛ زنگ خطر برای امنیت انرژی اسرائیل
گسترش پیامدهای جنگ به بخش انرژی در اراضی اشغالی فلسطین، با آسیبدیدن تأسیسات حیاتی در خلیج حیفا، بار دیگر شکنندگی ساختار انرژی و وابستگی شدید به چند مرکز محدود را آشکار کرده؛ موضوعی که میتواند تبعات اقتصادی و امنیتی گستردهای بهدنبال داشته باشد.
میدل ایست نیوز: پیامدهای جنگ بر زیرساختهای انرژی در اراضی اشغالی رو به افزایش است و در تازهترین تحولات، تأسیسات مهمی در خلیج حیفا دچار آسیب شدهاند. این اتفاق، خطر تمرکز جغرافیایی زیرساختهای حیاتی و وابستگی اقتصاد اسرائیل به تعداد محدودی از این مراکز را بیش از پیش نمایان کرده است؛ آن هم در شرایطی که فشار بر سیستم انرژی در حال تشدید است.
به گزارش الجزیره، روزنامه عبریزبان «کالکالیست» در گزارشی اعلام کرد که آسیب واردشده به تأسیسات شرکت «بازان» در حیفا، ضعفهای بنیادین در بخش انرژی را برملا کرده است. از جمله مهمترین این ضعفها میتوان به وابستگی بالا به یک مجموعه خاص و تکیه گسترده بر گاز طبیعی بهعنوان منبع اصلی انرژی اشاره کرد.
بر اساس این گزارش، ترکشهای ناشی از یک موشک ایرانی که رهگیری شده بود، به بخشهایی از این مجتمع برخورد کرده و به زیرساختهای برق و تأسیسات عملیاتی آسیب رسانده است. همچنین زیرساخت انتقال گاز متعلق به شرکت «نتجاز» که نقش حیاتی در راهاندازی واحدهای تولیدی دارد، دچار خسارت شده است.
ارزیابیها نشان میدهد اختلال در جریان گاز ممکن است این مجموعه را ناچار به استفاده از گاز مایع (LPG) کند؛ گزینهای که هم هزینه بیشتری دارد و هم خطر کمبود عرضه برای صنایع و مصرفکنندگان را افزایش میدهد.
اهمیت این موضوع از آنجا ناشی میشود که شرکت «بازان» حدود ۴۵ درصد از سوخت مورد نیاز بازار در اراضی اشغالی را تأمین میکند؛ از گازوئیل و بنزین گرفته تا سوخت هواپیما. بنابراین هرگونه اختلال در فعالیت این مجموعه، بهطور مستقیم امنیت انرژی را تحت تأثیر قرار میدهد.
این روزنامه به نقل از مسئولان شرکت بازان نوشت که برآورد کامل خسارات و بازگرداندن تأسیسات به چرخه فعالیت، فرآیندی پیچیده و همراه با عدم قطعیت است؛ مسئلهای که نشان میدهد بازگشت سریع به شرایط عادی چندان آسان نخواهد بود.
در ادامه گزارش آمده است که این مجتمع پیشتر نیز در جریان جنگ سال ۲۰۲۵ هدف حملات موشکی قرار گرفته بود؛ حملاتی که به کشته شدن سه نفر و تخریب یک تأسیسات مهم انجامید و خسارتی در حدود ۲۰۰ میلیون دلار برجای گذاشت. تکرار این حملات، نشاندهنده حساسیت بالای این منطقه است.
در همین حال، سکوهای اصلی گاز از جمله «کاریش» و «لفیاثان» از آغاز جنگ برای کاهش خطرات تعطیل شدهاند. این تعطیلی زیانهای روزانه قابلتوجهی به همراه داشته و به ترتیب حدود ۲.۳ میلیون شکل برای کاریش و ۵.۲ میلیون شکل برای لفیاثان هزینه در پی داشته است.
از سوی دیگر، توقف تأمین گاز باعث افزایش وابستگی به زغالسنگ شده که خود روزانه حدود ۲ میلیون شکل هزینه اضافی ایجاد میکند.
برآوردها حاکی از آن است که تداوم این وضعیت میتواند به افزایش قیمت برق و در نتیجه آب منجر شود؛ بهویژه در شرایطی که سهم گاز طبیعی پیش از جنگ بین ۷۰ تا ۷۵ درصد از کل مصرف انرژی را تشکیل میداد.
منابع فعال در حوزه انرژی هشدار دادهاند که ادامه درگیریها وابستگی به سوختهای جایگزین و گرانتر را افزایش میدهد؛ مسئلهای که هزینههای تولید را بالا برده و فشار بیشتری بر معیشت مردم وارد میکند.
در این میان، بار دیگر درخواستها برای برچیدن مجتمع صنعتی خلیج حیفا مطرح شده است. به نوشته کالکالیست، یکی از مقامات محیطزیستی وضعیت فعلی را به «رولت روسی» تشبیه کرده و هشدار داده است که هر حمله جدید میتواند پیامدهایی خطرناکتر به همراه داشته باشد.
اکنون تصمیمگیرندگان در اراضی اشغالی با یک چالش راهبردی روبهرو هستند: کاهش ریسکهای امنیتی از طریق تغییر یا برچیدن ساختار فعلی، یا حفظ یک مرکز حیاتی که بخش عمدهای از نیازهای سوختی را تأمین میکند.
