رؤیای رژیم صهیونیستی برای حذف تنگه هرمز و کانال سوئز تهدید ژئوپلیتیک جدید برای ایران و مصر
رسانههای عبریزبان از ابعاد یک کلانپروژه استراتژیک پرده برداشتهاند که هدف آن ایجاد یک مسیر ترانزیتی یکپارچه میان هند، کشورهای حاشیه خلیج و اروپا از طریق اردن و اسرائیل است که با دور زدن تنگه هرمز و کانال سوئز، میتواند موقعیت ژئوپلیتیک ایران و مصر را به چالش بکشد.

میدل ایست نیوز: پایگاه خبری-تحلیلی «ناتسیف نت» در اسرائیل گزارش داد: این کریدور تجاری، تهدیدی راهبردی و واقعی برای تهران و قاهره محسوب میشود، هرچند اجرای کامل آن همچنان با موانع پیچیده نظامی و ژئوپلیتیکی روبروست.
به گزارش روسیا الیوم، انگیزه اصلی پشت این طرح، بیاثر کردن یکی از مهمترین ابزارهای فشار ایران یعنی تنگه هرمز است که به عنوان حیاتیترین آبراه اقتصادی جهان، گذرگاه ۲۰ درصد از نفت مصرفی دنیاست و همواره به عنوان یک سپر دفاعی و اهرم فشار سنتی توسط تهران در برابر حملات غرب مورد استفاده قرار میگیرد.
بر اساس این گزارش، پروژه جدید قصد دارد با محوریت بندر حیفا در اسرائیل و توسعه خطوط لوله نفت و راهآهن میان کشورهای شورای همکاری و دریای مدیترانه، نقش تنگه هرمز را کمرنگ کند.
در صورت اجرایی شدن این طرح، کشورهای عربی، هند و اروپا میتوانند کالا و انرژی خود را بدون نیاز به عبور از تنگه هرمز تحت کنترل ایران یا دریای سرخ تحت تهدید انصار الله یمن، به طور مستقیم به مدیترانه برسانند.
این پایگاه اسرائیلی مدعی شد، نگرانی و هراس تهران برای از دست دادن نفوذ اقتصادی و امنیتی خود، سبب شد تا این کشور پیش از این با حملات موشکی به زیرساختهای انرژی در حیفا، سیگنالی ناامنکننده به سرمایهگذاران بفرستد.
با وجود همه این گمانهزنیها، این گزارش تاکید دارد این پروژه علیرغم حمایت مستقیم امریکا با چالشها و تضادهای اساسی در زمینه زیرساختها، منافع بینالمللی و چالشهای امنیتی و همچنین مسئله عادی سازی روابط کشورهای عربی با رژیم اسرائیل روبرو است.
این منبع نوشت: اگرچه پروژههایی مانند خط لوله «ایلات-عسقلان» یا توسعه راهآهن در عمان و امارات و بنادر خارج از تنگه هرمز مانند الفجیره و صلاله از واقعگرایی بالایی برخوردارند، اما چالش اصلی اینجاست که طرح اولیه روی بنادر داخل منطقه خلیج مثل بندر «جبل علی» بنا شده اند که خود پشت تنگه هرمز قرار دارند و این امر نیازمند بازنگری در مسیرهاست.
موضوع دیگر جنگها و تنشهای اخیر در تنگه هرمز است که میلیاردها دلار به تجارت جهانی آسیب زده و نیاز به مسیر جایگزین را برای امریکا، هند و اتحادیه اروپا به یک ضرورت حیاتی تبدیل کرده است اما شرکتهای بیمه و سرمایهگذاران خصوصی به دلیل تهدیدات موشکی و پهپادی ایران، در تزریق صدها میلیارد دلار به این زیرساختهای ثابت تردید دارند.
مسئله سوم نیز آن است که امریکا فشار سنگینی برای پیشبرد این طرح به عنوان بخشی از یک توافق منطقهای بزرگتر وارد میکند اما مشروط شدن پیشرفت طرح و ساخت راهآهن از سوی عربستان سعودی به حل سیاسی مسئله فلسطین، مانع بزرگی بر سر راه اجرای فعلی آن است.
این گزارش در پایان نتیجهگیری میکند که انگیزه غرب و کشورهای عربی برای خنثی کردن قدرت منطقهای ایران کاملاً جدی و ملموس است، اما این کریدور زمینی-دریایی هنوز به طور کامل فعال نشده و در یک مسابقه با زمان قرار دارد.
این منبع تاکید می کند: هرچه ایران در بیثبات کردن نظامی منطقه موفقتر عمل کند، اجرای پروژه به تاخیر میافتد و در مقابل، هرچه این زیرساختهای جایگزین زودتر ساخته شوند، ایران بزرگترین دارایی استراتژیک خود را از دست خواهد داد.



