نگاه کویت به بازارهای نفتی چین

پیش بینی ها حاکی از آن است که عربستان و سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس در صورت افزایش فشارهای آمریکا برای فروش نفت خود به بازارهای آسیایی به ویژه چین روی بیاورند. آیا کشورهای حاشیه خلیج فارس به دشمن اقتصادی آمریکا متحد می شوند؟

میدل ایست نیوز: «بلومبرگ» اخیرا در خبری اعلام کرده که کویت دیگر نفت خود را به آمریکا صادر نمی کند و تصمیم دارد به بازارهای آسیایی روی بیاورد، به این ترتیب آیا عربستان نیز در آینده ای نزدیک رویه کویت را در پیش خواهد گرفت؟

ثروت کشورهای حاشیه خلیج فارس به دو عامل بستگی دارد که با یکدیگر ارتباط نزدیکی دارند. یکی از این دو عامل توانایی صادرکردن نفت و دیگری حفظ امنیت است. «الکساندر نازاروف» تحلیلگر سیاسی روسی در گزارشی در شبکه «راشا تودی» نوشت: درحالی که نفت به عنوان یک محصول استراتژیک حائز اهمیت در جهان شناخته می شود، فروشنده و خریدار این محصول به طور معمول از نظر سیاسی و نظامی با یکدیگر هم پیمان می شوند که این هم پیمانی در زمان جنگ اهمیت ویژه ای پیدا می کند. این مسأله شامل جنگ های اقتصادی نیز می شود نظیر آنچه که امروز «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا علیه دنیا و به ویژه چین به راه انداخته است.

نازاروف در گذشته در مقاله ای اشاره کرده بود که اگر نفت عربستان و برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به بازارهای آسیایی انتقال پیدا کند این کشورها به میدان درگیری های واشنگتن و پکن تبدیل خواهند شد و اگر در پی آن یوان چین جای دلار آمریکا را در تعاملات تجاری میان این کشورها بگیرد، این امر به تنهایی به فروپاشی امپراطوری دلار، ثروت و قدرت آمریکا خواهد انجامید.

بنابر پیش بینی ها، هشدار اخیر ترامپ به سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در خصوص کاهش قیمت نفت، و نیز فشارهای آمریکا بر عربستان بیانگر این است که عربستان و سایر کشورهای شبه جزیره عربی هم پیمانی و صادر کردن نفت به آمریکا را کنار خواهند گذاشت و در مقابل به دشمن تجاری آمریکا یعنی چین ملحق خواهند شد. با توجه به این نکته که آمریکا دیگر نفت خلیج فارس را برای مصارف داخلی استفاده نمی کند می توان گفت نگرانی کنونی واشنگتن رسیدن این نفت به چین است. به همین دلیل آمریکا به کشورهای حاشیه خلیج فارس فشار می آورد که هزینه های امنیت خود را بپردازند یا اینکه مطالبات دیگری از آن ها دارد.

به هر حال بحران در حال افزایش میان آمریکا و عربستان ریشه های اقتصادی عمیقی دارد. قرارداد آمریکا با کشورهای عربی حاشیه خلیح فارس مبنی بر قاعده «نفت در برابر امنیت» دیگر مانند گذشته نیست. امروز آمریکا خود یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان است اما مصرف کننده اصلی نفت خلیج فارس در آینده کشورهای آسیایی به ویژه چین هستند. این واقعیت اقتصادی مستلزم یک واقعیت سیاسی است که تابع آن است و با داده های آن سازگاری دارد.

کویت اولین برگ بهار است؛ هر قدر فشارهای آمریکا افزایش پیدا کند و واقیت اقتصادی تغییر کند، ریاض و سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس به سمت شرق متمایل می شوند تا پس از مدت ها به متحدی برای چین تبدیل شوند. کشمکش های چین و آمریکا خبر از وقوع زلزله مهیب سیاسی در خاورمیانه و همچنین تمام جهان می دهد که سرنوشتی ناگزیر است. سیاست، با اقتصاد تجسم پیدا می کند و جهان در حال عبور از مرحله تحولات بزرگ است. باید تمام اتفاقات واقع بینانه به وقوع بپیوندد. بنابر یک ضرب المثل: «تاریخ موافقان خود را رهبری می کند اما مخالفان را با زور در پی خود می کشاند.»

نازاروف می نویسد « اخبار به دست آمده از رسانه ها نشان می دهد که آمریکا فرستادن محموله های نفتی به چین را به طور کامل متوقف خواهد کرد. این اخبار تنها دیدگاه مرا تأیید نمی کند بلکه به نزدیک تر شدن اختلافات خطرناک تر آمریکا و چین اشاره می کند.»

صفحه ویژه جام جهانی قطر جام جهانی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا