
میدل ایست نیوز:بر اساس تازهترین مطالعه مؤسسه «آلیانز ترید»، درگیریهای منطقهای باعث انقباض ۴ درصدی اقتصاد کشورهای عضو شورای همکاری در سال ۲۰۲۶ میشود و خسارات مادی ناشی از آن از مرز ۲۰۰ میلیارد دلار گذشته است که در این میان قطر بیشترین آسیب را متحمل شده است.
به گزارش العربی الجدید، زیانهای اقتصادی انباشته شده و مورد انتظار در منطقه خلیج در پی جنگ، طی بازه زمانی ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ از ۷۹۰ میلیارد دلار فراتر خواهد رفت و هزینه خسارات مادی نیز بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار برآورد شده است.
بر اساس مطالعه شرکت بیمه اعتبار تجاری و مدیریت ریسکهای مالی «آلیانز ترید»، پیشبینی شده است، تولید ناخالص داخلی کشورهای عضو شورای همکاری در مجموع در سال ۲۰۲۶ با انقباض ۴ درصدی مواجه شود که ۸.۲ واحد درصد کمتر از پیشبینیهای رشد پیش از آغاز جنگ است.
بر اساس این مطالعه، قطر با پیشبینی انقباض اقتصادی ۱۴ درصدی در سال ۲۰۲۶ بیشترین آسیب را متحمل شده است و پس از آن کویت با انقباض ۱۱ درصدی، بحرین با ۸ درصد، عربستان سعودی با ۲.۸ درصد و امارات متحده عربی با ۰.۹ درصد قرار دارند.
در مقابل، پیشبینی شده است اقتصاد عمان به لطف بهرهمندی از بنادر دریایی واقع در خارج از تنگه هرمز، رشدی معادل ۳.۳ درصد را ثبت کند.
مؤسسه «آلیانز» پیشبینی میکند در صورت عدم وقوع تنش جدید و بازگشت کشتیرانی در تنگه هرمز به وضعیت عادی، اقتصادهای بهشدت آسیبدیده از سال ۲۰۲۷ روند بهبود را آغاز کنند و رشدی نزدیک به ۹ درصد در هر یک از کشورهای قطر و کویت رقم بخورد.
طبق این گزارش، رکود و انقباض به بخشهای کلیدی نیز سرایت کرده است بهطوری که انتظار میرود فعالیتهای حوزه نفت و گاز در منطقه خلیج طی سال ۲۰۲۶ به میزان ۸.۵ درصد کاهش یابد که این امر رشد تولید ناخالص داخلی را ۱.۶ واحد درصد پایین میآورد ضمن آنکه پیشبینی میشود بخش تجارت با افت ۵.۵ درصدی روبهرو شود.
در این مطالعه تصریح شده است: بازگشت برخی جریانهای صادرات نفت به سطوح پیش از جنگ، به نوسانات درآمدی پایان نمیدهد زیرا صادرات اکنون وابستگی بیشتری به مسیرهای جایگزین پیدا کرده و تهدیدهای امنیتی نیز ممکن است حتی پس از دستیابی به یک توافق همچنان پابرجا بمانند.
این پژوهش نشان میدهد بیش از ۸۰ تأسیسات انرژی در منطقه خلیج، از جمله مراکز تولید، پالایشگاهها و خطوط لوله، هدف حملات قرار گرفتهاند و حدود یکسوم آنها دچار آسیبهای جدی شدهاند ضمن آنکه تمرکز اصلی خسارات در اقتصادهای وابسته به تنگه هرمز و بهویژه در زیرساختهای انرژی بوده است.



