چالشهای تازه در شمال شرق سوریه و موانع جدید ادغام «قسد» در دولت
قتل یکی از نیروهای سابق «نیروهای دمکراتیک سوریه» (قسد) موجی از اعتراضات و آشوبهای خیابانی را در الحسکه و عینالعرب رقم زد تا گسلهای عمیق اجتماعی و شکافهای عشایری را به عنوان مانعی جدی در برابر ادغام نهادهای اداره خودمختار در بدنه دولت سوریه نمایان سازد.
میدل ایست نیوز: وقوع یک قتل با انگیزه انتقام عشایری در الحسکه و همزمان با آن حادثه آتش سوزی در زندان عینالعرب با ۷ کشته، روند ادغام ساختار نظامی و امنیتی «قسد» در دولت سوریه را با چالشهای پیچیدهای پیرامون اداره زندانها، پروندههای قضایی و مدیریت تنوع قومی، عشایری مواجه کرده است.
به گزارش العربی الجدید، قتل «سامی شیخموس حسو» معروف به سیبان، از نیروهای سابق «نیروهای دمکراتیک سوریه» (قسد)، پروندههای امنیتی، اجتماعی و سیاسی شدیدی را در شمال شرق سوریه گشوده است.
این در حالی است که پیامدهای این حادثه که با روند ادغام نیروها و نهادهای «اداره خودمختار» در دولت سوریه همزمان شده است، به موجی از تنش و اعتراضات در شهرهای حسکه و عینالعرب (کوبانی) انجامید.
این رویداد در برههای حساس از روند ادغام رخ میدهد که از ۱۰ مارس ۲۰۲۵ آغاز شده و شامل بازسازماندهی نیروهای نظامی، امنیتی و مدنی به عنوان مسیری است که همچنان با اختلافات اساسی بر سر نحوه اجرا، تقسیم اختیارات، اداره زندانها و آینده دستگاههای امنیتی همراه است.
این منبع نوشت: تنشها پس از ربوده شدن و کشف پیکر حسو آغاز شد که به تلافی اتهام مشارکت او در قتل دو جوان از عشیره «البکاره» در دو سال پیش صورت گرفت.
این منبع خاطر نشان کرد: اگرچه مقامات امنیتی از بازداشت افراد مظنون و پیگیری قضایی خبر دادند و استاندار الحسکه نیز امنیت شهروندان را مسئولیت دولت دانست، اما اعتراضات به سرعت از بعد کیفری خارج شد.
در همین حال تجمع اعتراضی روز جمعه در عین العرب به آشوب و حمله به نیروهای امنیتی تبدیل شد و همزمان وقوع آتش سوزی در زندان این شهر به کشته شدن ۷ زندانی و مصدومیت دهها نفر انجامید.
گزارشهای محلی علت اولیه را درگیری بر سر انتقال بازداشتشدگان به زندان حلب عنوان کردهاند در حالیکه این پرونده حساسیت بالای مدیریت زندانها و بازداشتشدگان بهویژه عناصر مرتبط با داعش را در فرایند ادغام برجسته میسازد.
فرید سعدون، تحلیلگر مسائل سیاسی در این باره تاکید کرد: مشکلات منطقه فراتر از یک حادثه امنیتی است و فرایند ادغام بدون ترمیم شکافهای اجتماعی حاصل از سالها جنگ آغاز شده است.
وی نبود یک نهاد کارآمد برای «عدالت انتقالی» و مصالحه عشایری را عامل پناه بردن افراد به انتقامجویی شخصی دانست و تاکیدکرد: تمرکز صرف بر ابعاد نظامی، آسیبپذیری منطقه را افزایش داده است.
از سوی دیگر، عبدالوهاب خلیل، دیگر کارشناس مسائل سیاسی، به دغدغههای جامعه کردی درباره حقوق سیاسی، فرهنگی، زبان، آموزش و امنیت محلی اشاره کرد و گفت: ادغام واقعی تنها شامل تجمیع نیروهای نظامی نیست، بلکه نیازمند مشارکت سیاسی، تضمین حقوق شهروندی و صیانت از تمامیت ارضی کشور است.
